CIEKAWOSTKI
Przed wynalezieniem cukru, miód był jedynym, dostępnym słodkim produktem. Od najdawniejszych czasów ceniono jego właściwości lecznicze i smakowe.
Sposób systematycznego konsumowania miodu.
Szklanka przegotowanej i ostudzonej wody, dodać łyżkę miodu, rozcieńczyć w wodzie. Odstawić najlepiej na cały dzień, jeżeli będziemy go pić wieczorem, albo sporządzić wieczorem, wypijając przygotowany roztwór rano, pół godziny przed śniadaniem. Przed wypiciem można dodać plasterek cytryny, dla lepszego smaku.
Jakie to ma znaczenie? Wśród substancji chemicznych odpowiedzialnych za antybiotyczne działanie miodu na organizm człowieka - jest inhibina. Po rozcieńczeniu z wodą, glukoza zawarta w miodzie powoduje szybkie powstawanie nadtlenku wodoru. Dlatego aktywność antybiotyczna rozcieńczonego miodu jest wielokrotnie (do 200 razy) większa od miodu nie rozcieńczonego. Jest to ważny czynnik kuracji miodowej.
Miód a zioła.
Ważny wpływ na jakość miodu mają zioła, zwłaszcza dziko rosnące. Najwięcej substancji leczniczych w roślinie ziołowej, znajduje się w okresie jej kwitnienia. Substancje te dostają się do nektaru kwiatowego. Stąd miód wielokwiatowy zawiera liczne leki roślinne.
Krystalizacja miodu.
Stan stały (skrystalizowany) jest naturalną, prawidłową strukturą miodu. Miody nektarowe krystalizują od kilku dni (miód rzepakowy), do kilku tygodni. Tylko miód akacjowy i miody ze spadzi iglastej pozostają w stanie patoki (płynne) około roku.
Skąd zatem w sklepach, u pszczelarza na targowisku - można kupić miód w stanie ciekłym o każdej porze roku? Miód w naczyniach zbiorczych (beczki, konwie), został poddany dekrystalizacji, dla łatwiejszego konfekcjonowania (słoikowania). Niestety, często został przegrzany i utracił wiele cennych składników, w tym aminokwasy i witaminy.
W domu, dla łatwiejszego nabierania ze słoika, smarowania bułki czy chleba, miód z powodzeniem można wyluzować w kąpieli wodnej. Słoik z miodem wkładamy do większego naczynia z wodą, podgrzewamy, pomieszamy łyżką dla równomiernego podgrzania. Miód powinien uzyskać jednorodną gęstą masę (a nie rzadką, krystaliczną ciecz), jego temperatura nie może przekroczyć 40 stopni.
Przepis na eliksir młodości.
Wziąć pół litra miodu, wycisnąć sok z pięciu cytryn, dokładnie rozgnieść pięć główek czosnku.
Wszystko wymieszać i pozostawić w zamkniętym słoiku na tydzień. Pić raz dziennie po 4 łyżeczki, powolutku jedną łyżeczkę po drugiej.
Eliksir podawany systematycznie, chroni przed infekcjami, zapobiega przeziębieniom, grypom.
Z życia pszczół.
Tutaj szerzej opisujemy główne zagadnienia z poprzednich stron, podajemy ciekawostki z biologii i życia pszczół. Tu znajdziemy odpowiedzi na pytania w rodzaju: jak długo żyje pszczoła, ile sztuk oczu ma, a skrzydeł jedną czy dwie pary. Pszczoła w polu zbiera nektar, pyłek kwiatowy, smółkę na propolis, wodę, ile i w czym nosi te produkty lecąc nierzadko do 2 - 3 km. Jaki ciężar w stosunku do jej wagi dźwiga pszczoła w locie. Jakie funkcje i jakie zadania pszczoła spełnia w ulu?
Michał Girdwojń ze Żmudzi w 1875 roku w Paryżu, wydał unikalną na owe czasy książkę ANATOMIA PSZCZOŁY. Książka doczekała ponownego wydania (reprint) w 1987 roku, z okazji XXXI Światowego Kongresu Organizacji Pszczelarskich APIMONDIA który odbył się w 1987 roku w Warszawie i był dotychczas największym kongresem.
Aktualnie liczne wydawnictwa popularno - naukowe podają że pszczoła:
- Ma dwie pary chitynowych, bezbarwnych skrzydełek, z których przednia para jest większa. Skrzydełka służą jej do latania, ale także do "wachlowania". Zapierając się wszystkimi nóżkami o podłoże, porusza skrzydełkami z prędkością około 400 uderzeń na minutę i powodując ruch powietrza, wentyluje wnętrze ula,
- Ma 3 pary nóżek, z których na pierwszej parze (licząc od głowy), nazywanej też rączkami, ma pędzelki albo grzebienie, którymi sczesuje pyłek kwiatowy z owłosionego tułowia, zebrany na kwiatach - podczas przepychania się do dna kielicha kwiatowego po nektar. Środkową parą nóżek zbiera pyłek z pędzelków i układa go w "koszyczkach" tylnej pary nóżek, tworząc grudki pyłku - zwane "obnóżem".
- Zbadano, że pszczoła wracając do ula z nektarem i obnóżem pyłku - dźwiga ciężar równy połowie wagi jej ciała. To fenomen natury! Czy możemy sobie wyobrazić siebie z plecakiem ważącym 30 - 40 kg, biegnącego na odległość 1 - 2 km. Mielibyśmy serdecznie dosyć takiej pracy. Ale nie pszczoła.
Mamy odpowiedź na pytanie - dlaczego pszczoła żyje tak krótko.
