MIODY
Skąd bierze się miód?
Miód pszczeli jest naturalnym produktem, od tysięcy lat znanym środkiem odżywczym i wspomagającym. Jest wytwarzany przez pszczoły z nektaru kwitnących roślin lub ze spadzi. Znoszony do ula, przerabiany, wzbogacany substancjami z gruczołów pszczół i w końcu magazynowany w komórkach plastrów. Zatem surowcami dla miodów są: nektar i spadź.
Spadź występuje w postaci kropel, głównie na liściach drzew iglastych. Po zniesieniu przez pszczoły rzadkiego nektaru lub spadzi, zaczynają w nich zachodzić zmiany fizycznie i chemiczne, kończące się dojrzałością miodu.
Właściwości odżywcze miodu polegają na znacznej koncentracji łatwo przyswajalnych jednocukrów, aminokwasów i mikroelementów.
Wspólne oddziaływanie składników miodu, poprawia sprawność procesów fizjologicznych organizmu człowieka, odbudowując siły fizyczne i psychiczne.
Właściwości lecznicze miodu polegają na bakteriostatycznym działaniu, hamującym rozwój bakterii w organizmie oraz szerokie oddziaływanie farmakologiczne.
Miód poprawia obraz morfologiczny krwi, wzmaga apetyt, leczy wiele chorób.
Fizyczne cechy miodu
- Barwa miodu jest zależna od źródła surowca (nektaru czy spadzi). Na ogół miody nektarowe są jaśniejsze. Na przykład: miód akacjowy bywa bezbarwny i jasnokremowy, rzepakowy - bezbarwny i słomkowy, lipowy - zielonkawożółty i jasno bursztynowy, wielokwiatowy - jasnokremowy i herbaciany.
Miody ze spadzi iglastej są ciemne, od brązu do prawie czerni.
Miody ze spadzi liściastej mają kolory jasnobrązowe. - Zapach. Miody gryczane, koniczynowe i rzepakowe mają dość intensywne zapachy, inne odmiany miodów mają mniej intensywne, subtelne, np. lipowy.
- Smak. O smaku miodu decydują przede wszystkim zawarte w nim cukry i kwasy organiczne. Od ostrego w miodzie gryczanym, do ledwo wyczuwalnego w miodzie rzepakowym.
- Krystalizacja. Miód jest gęstym, przesyconym roztworem cukrów, co doprowadza w krótszym bądź dłuższym czasie do skrystalizowania.
Krystalizacja jest naturalnym procesem miodu i nie zmienia wartości odżywczo - leczniczych miodu.
Miód skrystalizowany można doprowadzić z powrotem do stanu płynnego, bez utraty jego cennych właściwości, wolno podgrzewając np. w kąpieli wodnej. Miód nie powinien przekroczyć temperatury 42 stopni.
Miód zawiera (w uproszczeniu):
- 75% cukrów prostych (w przewadze glukoza i fruktoza),
- pełny zestaw 21 aminokwasów, białko, globuliny i albuminy (związki azotowe),
- kwasy organiczne, sole mineralne,
- znaczną ilość (około 28) mikroelementów, w tym; sód, potas, wapń, magnez, żelazo, krzem,
- niewielkie ilości witamin: A, B1, B2, B6, C, K, PP, H,
- enzymy, stanowiące główną siłę biotyczną miodu,
- substancje lecznicze; inhibina i rutyna, działające bakteriobójczo i wywierające korzystny wpływ na układ immunologiczny,
- tylko 5% wielocukrów (sacharozy i dekstryn),
- 20% wody.
- dzieci powyżej 1 roku życia - 7 g dziennie w 2 dawkach po 1 łyżeczce do herbaty,
- dzieci 4-16 lat - 10-40 g dziennie w 2 dawkach po 1 łyżce stołowej,
- dorośli - 40-60 g, a nawet 100 g dziennie, 2 - 3 x dziennie po 1 łyżce stołowej.
Odmiany miodów
Polska norma wyróżnia następujące odmiany miodu:
- akacjowy
- gryczany *
- koniczynowy
- lipowy *
- rzepakowy *
- wrzosowy
- wielokwiatowy *
- ze spadzi iglastej
- ze spadzi liściastej
- nektarowo - spadziowy *
Miód "Wielokwiat z Sejneńszczyzny" - certyfikowany produkt regionalny, posiada wybitne walory smakowe i odżywcze. Nektar, jako surowiec, pszczoły pozyskują z wyjątkowo bogatej flory, z niezliczonej ilości odmian kwiatów ziół, runa leśnego, kwitnących łąk, krzewów i drzew.
